Yoksulluk Tuzağı Nedir?

Yoksulluk tuzağı, insanları, kendilerini kaldırmaya çalıştıklarında bile yoksulluk hallerinde tutan bir döngüdür. Bu döngülerin gelişmesine katkıda bulunan bir takım faktörler ve ekonomistler, sosyal ve ekonomik politikaların yarattığı yoksulluk tuzaklarının ele alınması için çeşitli teoriler geliştirdiler. Bu mesele, kredi notu düşüklere kredi veren bankalar özellikle yoksulluk oranlarının çok yüksek olduğu gelişmekte olan ülkelerdeki endişelerin artması ve yardım kuruluşlarının yoksulluk içinde yaşayan insanların koşullarını iyileştirmek için çabalarken, aynı zamanda ailelerin yoksulluktan kurtulmalarını da mümkün kılmaktadır.

Yoksulluk tuzağının basit bir örneğinde, sosyal hizmet kullanımı olan birçok ülke, bu hizmetlerin uygunluğunu belirlemek için test yapmak anlamına gelir. Hükümet yardımı çoğunlukla, insanların enflasyona ayak uydurmadığı ve aynı zamanda avantajlardan faydalanmayı teşvik edici hedefiyle birlikte, marjinal düzeyde hayatta kalmaları için yapılandırılmıştır. Yoksulluktaki bir kişi sosyal hizmetlere hak kazanacaktır, ancak bu kişi iş almaya çalışırsa, yardımlar gelire oranla orantılı olarak azalacak ve kişi aynı konumda bırakılacaktır. Kendilerini tam olarak desteklemek için yeterince iş alan bireyler, yüksek marjinal vergi oranı ödeyerek kendilerini yeniden başladıkları yere geri koyarak kendilerini bulabilirler.

Politika, yoksulluk tuzağı yaratmanın tek yolu değildir. Çevresel sorunlara ve şiddetli politik istikrarsızlığa sahip ulusların da, koşullara göre yoksulluğa kapılmış nüfusları olabilir. Bu koşullardan kaçmaya çalışırlarsa, uluslarındaki kargaşa ile bağlantılı başka bir dizi sorunla karşılaşırlar ve başladıkları yere geri dönebilirler.

Yoksulluk tuzağına yakalanan insanlar belli bir noktadan sonra pes etme eğilimindedirler. Yoksulluk tuzağından kaçmaya ve kendilerini aynı konumda bulmaya çalıştıktan sonra, kredi notuna bakmadan kredi veren bankalar devlet yardımı alabilecekleri, yardım kuruluşlarından faydalanabilecekleri bir düzeye geri dönerler. Bazı eleştirmenlerin test etme yöntemleri ve dış yardım sağlamak için kullandıkları yöntemler, bu politikaların insanların yoksulluktan kaçmalarını ve bu gibi faydaların eski alıcılarının yoksulluğa tekrar girip tekrar yardıma ihtiyaç duyma olasılığını azaltmaya teşvik etmek için değiştirilmesi gerektiğini savunmuştur.

Ayarlama, test standartlarını belirleme, vergi kodlarını değiştirme, işletmeleri açmaya çalışan kişileri desteklemek için krediler biçiminde yatırım yapma ve refahın ve ek gelirlerin geliştirilmesini teşvik etmek için tasarlanan diğer yardım biçimlerinin sağlanması, yoksulluk tuzağına çözüm yolları olarak önerilmiştir. sorun.